Lajme

Ambasadori amerikan në Turqi, Tom Barack, njëkohësisht I Dërguari Special i SHBA në Siri, ka deklaruar gjatë një interviste me gazetarin Mario Naëfal, se rruga që po ndjek aktualisht Izraeli çon në kolapsin e tij të brendshëm dhe përfaqëson implosion strategjik. Ndonëse ka njohur aftësitë taktike dhe përdorimin efektiv të teknologjisë nga Izraeli, Barack ka nënvizuar se paqja është e vetmja rrugë për një shtet që në vitin 2040 do të përfaqësojë jo më shumë se 16 milionë hebrenj në mbarë botën ndërkohë që myslimanë dhe kristianë do të jenë 6 miliardë njerëz.

Montazhi satirizues në këtë rast(publlikuar në një llogari në Instagram) nuk ka të bëjë me ndonjë stigmë të zakonshme për policin. Ky i fundit është tallur përherë në ligjërimin bisedor si dikush që kupton me vonesë, madje edhe shakatë, një mënyrë kjo ironike për të vënë në lojë paaftësinë e përhershme të policisë për të parandaluar ngjarjet kriminale.

Çdo gërmë duket se ka fatin e zi të kalojë së paku një herë nga e keqja dhe e liga. Përditë, për orë, gërmaf lindin, riprodhohen nëpër gojë e tastiera, shumohen e tufëzohen për të shkumuar në çdo mjedis vajin e pushtetit. Që tanimë vetën flet. Madje përçart. 

Rama në OKB/ Çupi: Bota është në luftë, kryeministri luan rol të madh në qartësimin e situatave

ja një titull që i lë pasardhësit e Teutës pa asnjë fjalë ilirisht në gojë. 

Hap mandej ndonjë gjë tjetër, të shfqet gjeniu nga Detroit. 

Vendim i turpshëm! Marre! Kjo nuk është drejtësi. Thirrje të tilla qarkulluan sot nga pjesë e politikës shqiptare që është mësuar ta shohë drejtësinë në filxhan të kafesë. Mirë kjo, kur hajdutët bëjnë moral, por ne sot pamë edhe nga ata që qajnë. Ngashërimi i Taulant Ballës ishte kapitull i veçantë anatomie, diçka që duket si vëllimi II i z. Balla. Është shumë. Mjafton kryevepra e vëllimit I. 

Sot ka patur një protestë të disa qytetarëve në Vlorë që janë ngritur kundër ngritjes së një muzeu hebraik në qytet në një zonë që e konsiderojnë me rëndësi për historinë e qytetit. Është e qartë për këdo se Edi Rama ka një politikë personale filohebreje për arsye që nuk kuptohen dhe po e ndjek atë megjithë provokimin e saj.

Beogradi ka nisur përpjekjet për të penguar Malin e Zi në rrugën drejt anëtarësimit në Bashkimin Evropian. Ndërsa Mali i Zi po i afrohet vijës së finishit, Serbia ka ende rrugë për të bërë: Beogradi ende nuk i ka hapur të gjitha grupet e negociatave me BE-në, dhe tetë shtete anëtare e bllokuan përpjekjen e saj të fundit muajin e kaluar.

Edi Rama ia ka dalë që në harkun e pak muajve të nxisë një frymë në rritje dhe të dukshme antisemitizmi mes shqiptarëve. Një shoqëri që me naivitet i ka parë pozitivisht hebrenjtë, madjë në heshtje ka veneruar një të supozuar inteligjencë të madhe mes tyre, që në fakt tradhëton kompleksin tonë të inferioritetit.

Edi Rama e ka nxitur këtë frymë ndaj hebrenjve, sepse për një rastësi apo agjendë, ka provokuar miqësi të thelluar dhe të pashpjegueshme me terma ekonomikë dhe kulturorë me shtetin e Izraelit, në ditët më të zeza të tij, kur ai akuzohet për genocid në Palestinë.

Tani që premiera e filmit madhështor ODISEJA u krye, kam një falenderim për të bërë për kompozitorin e muzikës së këtij filmi z. LUDWIG GORANSON, i cili më bëri pjesë të grupit të ekspertëve të muzikës në këtë film.

Në biseda me njerëz të ndryshëm që kanë jetuar në moshë madhore në kohën e Enver Hoxhës, has këtë përkufizim:

Ne ngatërrojmë Diktaturën me Disiplinën!

Pasi e tallën dhe e përçmuan, paragjykuan dhe insinuuan, analistët e qeverisë kanë nisur ta këshillojnë protestën. Të zgjerojnë bazën ideore të vijimit të saj, në një rol që po nxjerr lakuriq këtë kategori si pjesë e dosjeve shqiptare. Atij libri që duhet t’i përfshinte një pjesë të gazetarëve në aneksin e vet. Skënder Minxhozi shkruan sot me entuziazëm se një protestë e dhunshme është dhuratë për Edi Ramën.