Lajme

Montazhi satirizues në këtë rast(publlikuar në një llogari në Instagram) nuk ka të bëjë me ndonjë stigmë të zakonshme për policin. Ky i fundit është tallur përherë në ligjërimin bisedor si dikush që kupton me vonesë, madje edhe shakatë, një mënyrë kjo ironike për të vënë në lojë paaftësinë e përhershme të policisë për të parandaluar ngjarjet kriminale.

Çdo gërmë duket se ka fatin e zi të kalojë së paku një herë nga e keqja dhe e liga. Përditë, për orë, gërmaf lindin, riprodhohen nëpër gojë e tastiera, shumohen e tufëzohen për të shkumuar në çdo mjedis vajin e pushtetit. Që tanimë vetën flet. Madje përçart. 

Rama në OKB/ Çupi: Bota është në luftë, kryeministri luan rol të madh në qartësimin e situatave

ja një titull që i lë pasardhësit e Teutës pa asnjë fjalë ilirisht në gojë. 

Hap mandej ndonjë gjë tjetër, të shfqet gjeniu nga Detroit. 

Vendim i turpshëm! Marre! Kjo nuk është drejtësi. Thirrje të tilla qarkulluan sot nga pjesë e politikës shqiptare që është mësuar ta shohë drejtësinë në filxhan të kafesë. Mirë kjo, kur hajdutët bëjnë moral, por ne sot pamë edhe nga ata që qajnë. Ngashërimi i Taulant Ballës ishte kapitull i veçantë anatomie, diçka që duket si vëllimi II i z. Balla. Është shumë. Mjafton kryevepra e vëllimit I. 

Sot ka patur një protestë të disa qytetarëve në Vlorë që janë ngritur kundër ngritjes së një muzeu hebraik në qytet në një zonë që e konsiderojnë me rëndësi për historinë e qytetit. Është e qartë për këdo se Edi Rama ka një politikë personale filohebreje për arsye që nuk kuptohen dhe po e ndjek atë megjithë provokimin e saj.

Beogradi ka nisur përpjekjet për të penguar Malin e Zi në rrugën drejt anëtarësimit në Bashkimin Evropian. Ndërsa Mali i Zi po i afrohet vijës së finishit, Serbia ka ende rrugë për të bërë: Beogradi ende nuk i ka hapur të gjitha grupet e negociatave me BE-në, dhe tetë shtete anëtare e bllokuan përpjekjen e saj të fundit muajin e kaluar.

Edi Rama ia ka dalë që në harkun e pak muajve të nxisë një frymë në rritje dhe të dukshme antisemitizmi mes shqiptarëve. Një shoqëri që me naivitet i ka parë pozitivisht hebrenjtë, madjë në heshtje ka veneruar një të supozuar inteligjencë të madhe mes tyre, që në fakt tradhëton kompleksin tonë të inferioritetit.

Edi Rama e ka nxitur këtë frymë ndaj hebrenjve, sepse për një rastësi apo agjendë, ka provokuar miqësi të thelluar dhe të pashpjegueshme me terma ekonomikë dhe kulturorë me shtetin e Izraelit, në ditët më të zeza të tij, kur ai akuzohet për genocid në Palestinë.

Tani që premiera e filmit madhështor ODISEJA u krye, kam një falenderim për të bërë për kompozitorin e muzikës së këtij filmi z. LUDWIG GORANSON, i cili më bëri pjesë të grupit të ekspertëve të muzikës në këtë film.

Në biseda me njerëz të ndryshëm që kanë jetuar në moshë madhore në kohën e Enver Hoxhës, has këtë përkufizim:

Ne ngatërrojmë Diktaturën me Disiplinën!

Pasi e tallën dhe e përçmuan, paragjykuan dhe insinuuan, analistët e qeverisë kanë nisur ta këshillojnë protestën. Të zgjerojnë bazën ideore të vijimit të saj, në një rol që po nxjerr lakuriq këtë kategori si pjesë e dosjeve shqiptare. Atij libri që duhet t’i përfshinte një pjesë të gazetarëve në aneksin e vet. Skënder Minxhozi shkruan sot me entuziazëm se një protestë e dhunshme është dhuratë për Edi Ramën.

Qarkullon në këto orë një deklaratë e të ashtuquajturit Komunitet Hebraik i Shqipërisë. Nga një kërkim online nuk rezulton asnjë e dhënë për këtë Komunitet përveç faktit se ai menaxhohet nga një sinagogë dhe se sipas Censit 2023 raportohen vetëm 74 banorë si hebrenj ose me besim judaik. Deklarata nënvizon me shqetësim aktin e heqjes së flamurit izraelit dje në protestë dhe mbyllet me një qëndrim ultimativ për të cilin as ka tagër.