skerdilajd zaimi

Vite më parë, kur gjykohej për dosjen e përgjimit nga Dritan Prifti, Ilir Meta deklaronte se me të mbaruar punë do të angazhohej për një reformë të thellë në Prokurorinë e Përgjithshme. Sepse sipas tij, kur nuk e gjente Të Drejtën ai, që kishte mundësi, çfarë ndodhte me qytetarët e thjështë! 
Vërejtje me vend. Produkti i këtij reflektimi ishte Adriatik Llalla që nga kjo distancë kohore të ngjan se ishte aty si pacient dhe antropolog njëherazi për pacientin e pandehur dhe antropologun Meta. Pak të thuash një tallje. Dhe dritëshkurtësi. 

Arrestimi i Pavel Durov, drejtori administrativ i “Telegram” ka nxjerrë në pah një fakt që nuk idhej gjerësisht. Zhvilluesi inxhinierik pas kompanisë në fjalë, është vëllai i tij, Nikollai.

Këtu vetëm një kaziono mund të bësh. Nuk ke çfarë bën tjetër!

Fjalinë e dëgjova nga një grup prej tre të rinjsh, dy djem dhe një vajzë, duke dalë nga ajo që në Durrës njihet si Vila e Zogut. Është një pikë tërheqëse për shumëkënd dhe është ndërtuar sipas "parimit arkitektonik" italian, që kap kryesisht pikat e larta.

Ka nje entuziazëm të madh në media pranë qeverisë për të ashtuquajturën dosje e SPAK të Berishës dhe dhëndrit të tij, Malltezi. Flitet për përfitime tokash, kalime parash, ndikim politik e kështu me radhë. E besueshme është. Ndonëse pushteti i Sali Berishës nuk u identifikua as me kullat dhe as me ndërtimin. 

Është e kuptueshme që rrjedhja e dosjes është edhe një mjet për të çmobilizuar deri në fund detashmentin protestues të PD-së, ndoshta edhe për efekt elektoral, por edhe sepse pushtetit i pëlqen qetësia. Nuk ka më nevojë për opozitën si diversion. 

Duket se Beogradi po ndjek tashmë – i detyruar ndoshta – një politikë të dyfishtë në raportet ndërkombëtare.

Si në planin e brendshëm, atë të shtet ndërtimit demokratik dhe evropian të sistemit të institucioneve të vendit në funksion të një zhvillimi të qëndrueshëm ekonomik dhe social drejt BE dhe në planin e jashtëm, atë të përcaktimit dhe të konsolidimit të vazhdueshëm të një roli pro aktiv të vendit. Progresi i kësaj kohe, transformimi të madh, është i dukshëm, dhe dhe i përshëndetur botërisht.

Çfarë po ndodh në Amerikë? Është një pyetje që pikërisht pse shtrohet e ka përgjigjen brenda. Po ndodh ajo që ndodh në çdo vend që perverton sistemin që deklaron se mbron. Ndaj edhe zhurma globale e një njeriu si Donald Trump jehon si një mesazh që i jep shtysë ankthit se Amerika nuk ekziston më si garante e demokracisë, e sigurisë siç e kemi njohur.

Jemi dëshmitarë të një kohe që ka shumë fjalë, por edhe të papritura. Ta zëmë nuk ka ndodhur më parë që disa  ministri dhe ish-ministra janë nën hetim: te Mbrojtja, Shëndetësia, Infrastruktura. Bashkia e Tiranës duket se ka vetëm godinën legjitime, presidenti është qytetar nderi i eskortës me të cilën lëviz, ish-presidenti po arratiset nga vetvetja, ish-ministri i Brendshëm është tashmë daja e procedimit penal përballë rulave që po nisin rrugën. 

Ka një presion maksimal në Kosovë ndaj qeverisë aktuale për çështjen e mosanëtarësimit në KiE. Dështim po e quajnë në grup.

Mirëpo çështja kryesore nuk është kjo tashmë: është përpunimi i opinionit se nuk ka perspektivë pozitive në asnjë rrethanë, duke tentuar kështu nihilizimin e çdo gjëje të bërë deri më tani.

Në një prononcim për Albanian Post, ish-kryeministri Isa Mustafa shprehet ndër të tjera se: