lufta

Një video nga Halepi i Sirisë po qarkullon në internet si një ilustrim i asaj që kjo luftë po shkakton. Edhe pse trajtimi i këtillë i viktimave ka një dozë cinizmi brenda, pse afirmon një solidaritet thjesht virtual, duhet thënë se pamjet provojnë absurditetin e luftës në Siri.

Watch just this clip & when finished watch it again pic.twitter.com/cLXZ1TxhjO

Historiani Muhamet Mala hedh poshtë pretendimet se lufta e Skëndërbeut kishte karakter fetar, një tezë që artikulohet kryesisht në disa rrethe fetare në Shqipëri, Kosovë e Maqedoni. Mala thotë se Skëndërbeu luftoi edhe kundër venedikasve e edhe kundër osmanlinjve për të mbrojtur shtetin që kishte krijuar. Sipas tij, kushdo që përpiqet që t’i japë karakter fetar luftës së tij, bën sulm të rëndë ndaj popullit shqiptar.

Pas Irakut dhe Libisë i vjen radha Sirisë që t’i ekspozohet skenarëve për ndarjen territoriale të vendit. Shefi i shërbimit amerikan të inteligjencës, John Brennan, deklaroi gjatë një fjalimi në forumin vjetor të Aspenit në Colorado, se është e pasigurtë nëse Siria, tashmë prej pesë vitesh në luftë, do të jetë në gjendje të rikristalizojë unitetin e dikurshëm shtetëror.
“Nuk e di nëse Siria do të mund të jetë më bashkë apo jo. Është derdhur shumë gjak, nuk e di nëse do të jemi në gjendje ta mbajmë këtë vend një të tërë”, tha Brennan.

Një luftë e tretë mes Izraelit dhe Libanit mund të jetë shumë afër. Lufta e dytë e vitit 2006 pati vetëm një aspekt pozitiv për Izraelin: vonoi luftën e tretë mes të dyja vendeve. Kështu shkruan gazeta izraelite “Haartez” sipas së cilës edhe mosreagimi i deritanishëm i grupit shiit Hezbollah, lidhet me direktivat e Iranit për të mos u angazhuar. Një arsye për këtë ishte edhe përfshirja e Iranit dhe Hezbollahut në luftën e Sirisë.

Nëse konflikti mes Perëndimit dhe Rusisë përshkallëzohet drejt një lufte, atëherë ajo do të jetë lufta e fundit. Kështu ka deklaruar ish-presidenti sovjetik, Mikhail Gorbachev në një intervistë për radio “Echo Moskvy”, përmes së cilës ka vlerësuar se vendimet e fundit të NATO-s janë dritëshkurtra dhe të rrezikshme. “Hapa të tillë çojnë në tension dhe thyerje. Europa po ndahet, bota po ndahet. Ky është një shteg i gabuar për komunitetin botëror. Ka shumë kriza globale dhe individuale saqë të mund të braktiset bashkëpunimi.

Tony Blair është vënë nën akuzën për mashtrim lidhur me nisjen e luftës në Irak në vitin 2003. Njeriu të cilin shqiptarët, ata të Kosovës të paktën, e njohin si kontribues të çështjes së tyre me Serbinë, ka ndjekur një politikë shumë cinike në raport me Irakun. Ai është personi që qëndron pas ndërhyrjes e cila prodhoi atë që shohim sot në Lindjen e Mesme dhe që në thelb ka shkatërruar në mënyrë të pariparueshme Irakun. Hetimi i kryer nga komisioni Chilcot ka konkluduar ndër të tjera se:

“Britania shkoi në luftë përpara se opsionet e paqes të ishin ezauruar...

Falluxha është sërish në duart e Bagdadit zyrtar. Dy vjet pasi Shteti Islamik mori qytetin 30 km në perëndim të kryeqytetit iraken, forca të ushtrisë, rezervistë fise të ndryshme udhëhequr nga SHBA kanë mësyrë sërish për ta rimarrë Falluxhën. Një qytet me 50 mijë banorë nga të cilët 40 mijë kanë ikur. Dhe ikja është esenca e kësaj lufte të fundit në Lindjen e Mesme, një ikje masive dhe e pandërprerë. Fotot janë sjellë nga “The Atlantic” dhe dëshmojnë betejën në një front që po shteron shumë energji dhe po konsumon shumë jetë njerëzish. 

Pesë vjet luftë, 4.8 milionë njerëz të zhvendosur nga Homs, Halepi, periferitë e Damaskut etj.. Kjo është vetëm një aspekt i luftës siriane që duket se nuk ka fund. Një set fotografish që japin një fragment nga ajo që ka ndodhu e po ndodh në Siri:

http://www.theatlantic.com/photo/2016/05/in-syria-more-than-five-years-o...

Shkatërrimi i Palimrës nga ISIS, i kujtoi botës se errësira dhe çmenduria në mendjen njerëzore nuk është zhdukur. Site të tjera arkeologjike në Lindjen e Mesme, në këtë burim të qytetërimit botëror, janë në rrezik. Jordania, Toka e Shenjtë e profetëve, e lidhjes së tyre me hyjnoren, toka e pagëzimit të Jezu Krishtit, ashtu siç na rrëfen tradita biblike, është po kaq në rrezik.

Ishin shkrimet e botuara së fundi mbi ushtrinë hitleriane në Shqipëri dhe raportet e tyre mbi pamundësinë e shqiptarëve për të qeverisur që menjëherë më kujtuan mikun tim francez, Jean Dutzer, i cili në ato kohë të errëta ishte dërguar me forcë në frontin shqiptar në radhët e një regjimenti gjerman. I telefonova menjëherë, duke menduar se pak shpresa do të kisha ta gjeja gjallë, pasi ai duhej t’i kishte kaluar tashmë të 90-at.