Opinion

Grafitët, sharjet në stadiume, sloganet ‘pakuptim’, komentet dhe reagimet në blogje janë simptomat e para të sëmundjes së një turme, që ka filluar t’i përshfaqë hapur. Por, ndërsa sociologët po përpiqen të merren me shkakun, politikanët vazhdojnë të merren me pasojat dhe sidomos anën sipërfaqësore të gjërave.

Aq rutinë sjell muaji gusht në Shqipëri, sa nganjëherë ngjan sikur dikush e ka rregulluar me dorë rrjedhën e punëve në këtë vend. Gushti është muaji ku zakonisht nuk ndodh asgjë, me përjashtim të ndonjë provokimi me natyrë patriotike folklorike në Himarë apo në ndonjë areal tjetër. Gushti e bën gjithçka më të squllur, më pa jetë. Por korriku dhe gushti i sivjetmë, me të nxehtin më të madh në dhjetë vjetët e fundit, vërtet na kanë bërë të gjithëve gati si të përhumbur.

Një imazh po qarkullon prej disa javësh në rrugët e Shenzhen-it: radhë të gjata njerëzish që presin të marrin asistencë teknike për të instaluar një softuer në kompjuterët e tyre. Nuk bëhet fjalë për një përditësim sistemi apo për programin e ndonjë kompanie të imponuar nga departamenti IT. Është një agjent i inteligjencës artificiale i quajtur OpenClaw – logoja e të cilit është një karavidhe – dhe turma që krijon të kujton, në njëfarë mënyre, atë të iPhone-ve të parë. Diçka, dukshëm, ka ndryshuar.

Arkitektura e sistemit aktual shqiptar për mbrojtjen e të drejtave themelore është nga më garantistët në Europë. Kjo për shkak se kuadri kushtetues shqiptar garanton tashmë një ankim kushtetues individual dhe gjithëpërfshirës, mbi të gjithë katalogun e të drejtave materiale dhe procedurale. Si rrjedhim, këto të drejta mund të rivendikohen në të tre nivelet e gjyqësorit të zakonshëm dhe, në instancë të fundit dhe të specializuar, nga Gjykata Kushtetuese.

Pak ditë më parë, kryeministri i Shqipërisë Edi Rama dhe presidenti i Serbisë Aleksandar Vuçiç publikuan një artikull të përbashkët në gazetën gjermane Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ), ku propozojnë një model të ri integrimi për vendet e Ballkanit Perëndimor: hyrje të përshpejtuar në Bashkimin Evropian, por pa të drejtë vetoje dhe pa të drejta të plota institucionale. 

Ideja e tyre është që vendet kandidate të përfshihen më shpejt në tregun e përbashkët dhe në hapësirën Schengen, edhe nëse nuk marrin të gjitha të drejtat që kanë shtetet aktuale anëtare. 

Takimi i sotëm mes Albin Kurtit dhe Lumir Abdixhikut për "sigurimin e 80 votave" nuk është thjesht një takim politik; është dëshmia e radhës e një krize jologjike, e ushqyer nga fanatizmi, prapambeturia politike dhe inati i prodhuar brenda kodit të mentalitetit tonë politik e social.

Në një vështrim të përgjithshëm mbi legjislacionin kushtetues për imunitetin parlamentar në Shqipëri, konstatojmë se ka një histori të re të zhvillimit të këtij legjislacioni. Lëvizja e ndërmarrë nga viti 2005 u kurorëzua përmes një amendamenti kushtetues që kufizoi imunitetin e deputetit nga procesi penal, në vitin 2012. Aktualisht, dispozita për imunitetin përmban të dyja aspektet klasike të tij:

mospërgjegjësinë për mendimet e shprehura dhe votat e dhëna në Kuvend, si dhe

Shoqata e Gjuhës Turke e përkufizon fjalën "klloun", e cila rrjedh nga italishtja, si më poshtë: "Një aktor me kostume të çuditshme dhe një fytyrë të pikturuar tepër dhe komikisht që e bën audiencën e tij të qeshë dhe e argëton atë." Kllounët kanë kostume dhe këpucë shumëngjyrëshe, të ekzagjeruara, të pazakonta dhe të jashtëzakonshme. Edhe ky është i tillë...Çuditërisht, të bësh sjellje qesharake dhe tallëse janë në natyrën e kllounëve. Edhe ky është i tillë...

Në vitin 2003, sociologu i Universitetit Stanford, BJ Fogg, botoi një libër jashtëzakonisht largpamës. “Persuasive Technology: Using Computers to Change What We Think and Do” parashikonte një të ardhme ku një studente “ulet në bibliotekën e kolegjit dhe nxjerr nga çanta një pajisje elektronike”. Ajo shërben njëkohësisht si “telefon celular, portal informacioni, platformë argëtimi dhe organizues personal. Studentja e merr këtë pajisje pothuajse kudo me vete dhe ndihet e humbur pa të”.