Opinion

Grafitët, sharjet në stadiume, sloganet ‘pakuptim’, komentet dhe reagimet në blogje janë simptomat e para të sëmundjes së një turme, që ka filluar t’i përshfaqë hapur. Por, ndërsa sociologët po përpiqen të merren me shkakun, politikanët vazhdojnë të merren me pasojat dhe sidomos anën sipërfaqësore të gjërave.

Aq rutinë sjell muaji gusht në Shqipëri, sa nganjëherë ngjan sikur dikush e ka rregulluar me dorë rrjedhën e punëve në këtë vend. Gushti është muaji ku zakonisht nuk ndodh asgjë, me përjashtim të ndonjë provokimi me natyrë patriotike folklorike në Himarë apo në ndonjë areal tjetër. Gushti e bën gjithçka më të squllur, më pa jetë. Por korriku dhe gushti i sivjetmë, me të nxehtin më të madh në dhjetë vjetët e fundit, vërtet na kanë bërë të gjithëve gati si të përhumbur.

Ka një arsye se përse veprat e Homerit dhe legjendat e personazheve të këtyre veprave i kanë rezistuar kohës dhe kanë ardhur në ditët tona edhe pas mijëra vjetësh. Arsyeja për këtë është se ato kapin më së miri mendësinë e popujve nga ato e kanë origjinën, dhe jo vetëm, pasi mund të thuhet se ato kapin mendësinë themelore të vetë qënies njerëzore.

Ka deklarata që harrohen brenda ditës dhe ka deklarata që zbulojnë filozofinë e vërtetë të një pushteti dhe që nuk mund të hiqen nga mendja. Në kulmin e debatit për projektet në Zvërnec dhe ishullin e Sazanit, Kryeministri Edi Rama, duke ironizuar kundërshtarët, pyeti me përçmim:

"Me çfarë po mendojnë të sigurojnë mirëqenien këta patriotë? Do shesin flamuj? Do shesin qeleshe? Do shesin çifteli? Apo do shesin shqiponja? Çfarë do shesin këta?"

Në pamje të parë, ishte një batutë.

...rasti i Sazanit është, sipas autorit, tregues i mënyrës me të cilën Athina ka vepruar në çështjet që lidhen me sovranitetin mbi hapësirat detare dhe ishujt. Ai e konsideron këtë një shembull se çfarë nuk duhet të bëjë një shtet që respekton dinjitetin dhe të drejtën ndërkombëtare.