afganistan

Media të ndryshme raportojnë mbërritjen në Kabul të bashkëthemeluesit të lëvizjes talebane, Mullah Abdul Ghani Baradar. Sipas të dhënave në fjalë, Baradar ka nisur diskutimet me faktorë të ndryshëm politikë në vend për krijimin e një qeverie që po cilësohet si “përfshirëse”, një cilësim që po theksohet si dallim me qeverisjen e vieve 1996-2001.

Ish-shefi i misionit të NATO-s në Afganistan lë të hapur mundësinë e rikthimit të forcave perëndimore në vendin që tashmë kontrollohet nga talebanët. Gjenerali David Petraeus është shprehur se koha do të tregojë nëse do të bëhet e domosdoshme që forcat ushtarake të SHBA-së dhe Britanisë do të kthehen në Afganistan.  

Petreaus, i cili më parë ka mbajtur edhe postin e drejtorit të CIA-s, pranon se ka pasur “disa paralajmërime domethënëse” nga ushtria amerikane dhe zyrtarë të inteligjencës lidhur me mundësinë që grupet ekstremiste të marrin kontrollin e vendit.

Nuk humbi Amerika, fitoi korrupsioni. Ja receta që po jepet për atë që ndodhi në Afganistan. Mund të jetë edhe kështu. Nuk përjashtohet. Por nëse kjo është e vërteta, atëherë kush e bëri këtë korrupsion? Administrata, politika, qeveria, ushtria, media, ojq-të e kështu me radhë.

Janë pikërisht këta që SHBA po i transporton jashtë vendit dhe po i strehon edhe në vende si ky yni. Ndërkohë që ka premtuar se do marrë vetë 22 mijë njerëz.

Rënia e Kabulit ishte e pashmangshme. Shënon fundin e një fantazie perëndimore post-imperiale. E megjithatë reagimi i Perëndimit nuk është i besueshëm. Vëri emrin që do; katastrofë, poshtërim, një gabim katastrofik. I shkon. Të gjitha tërheqjet e perandorive janë të rrëmujshme. Kjo e tanishmja mori 20 vjet, por të paktën fundi ishte i shpejtë.

E gjithë bota po përpiqet të shpjegojë sesi ka mundësi që talebanët përparuan aq shpejt. Madje siç tha edhe presidenti i SHBA, Joe Biden, më shpejt sesa e kishin menduar. Dhe përgjigjet janë të shumta, por disa janë objektivisht të pranuara: korrupsioni, organizimi i talebanëve, përvoja e tyre dhe një strategji e gabuar e SHBA.

JERUSALEM - Dialog midis rreshterit major Bobadilla (SMB) dhe një ushtari afgan (SA), Senjaray:

SMB: "Më duhet të flas me rreshter majorin, Shah Mansur."

SA: "Nuk e di kush është"

SMB: «Para se të nisesh për në Kandahar, kapiteni i kompanisë tënde më informoi se ai është rreshteri juaj. Ai i gjati ... "

SA: "Nuk është ai."

SMB: "Ai ka të njëjtën gradë me mia, duhet të di se kush është ai."

SA: "Pyetni komandantin e kandakut (batalioni në Pashto, ed)".

SMB: "Nuk mund ta shqetësoj komandantin për këtë".

Amerika iku nga Afganistani dhe tani po shohim se talebanët po marrin atë që humbën dikur. Me armë e humbën, me armë e morën. A është kjo humbje për SHBA? A është ky Vietnami i dytë? T’ia lëmë kinemasë ta përcaktojë, meqenëse SHBA është një vend ku historia vlen më pak se kinemaja. Por shifrat flasin për një dështim spektakolar dhe ilustrojnë se në SHBA nuk ka më asgjë ideale. As në dukje.

Tërheqja e trupave amerikane nga Afganistani po hap gjithnjë e më shumë terren për talibanët. Këta të fundit i druhen shtrirjes së prezencës turke, pas një marrëveshjeje SHBA-Turqi për garantuar sigurinë e aeroportit të Kabulit pas largimit të amerikanëve.

Tërheqja e Perëndimit me në krye SHBA nga Afganistani ka nisur të japë rezultatet e para të asaj që ishte parashikuar prej shumëkujt.

Në avionin e forcave ajrore amerikane të rrëzuar pak ditë më parë në provincën Ghazni në Afganistan mendohet se ka qenë edhe shefi i shërbimit inteligjent të SHBA-ve, seksioni i CIA-s në Iran, Michael D’Andrea. Media në Lindjen e Mesme citojnë burime të shërbimeve sekrete ruse sipas të cilave ishte D’Andrea që orkestroi vrasjen e gjeneralit iranian Qasem Soleimani dhe po sipas këtyre burimeve avioni në fjalë, i tipit E 11A shërbente si komandë e lëvizshme për D’Andrean.