Lajme

Në Shqipëri është shpikur një debat në hava. Ka të bëjë me numrin e grave në qeverinë e re të z. Rama. Themi grave për të dalluar nga Femra që është edhe gjendje e brendshme, e jashtme, përpara sesa të jetë status gjinor. Femra është edhe zgjedhje. 

Kryeministri italian, Mario Draghi, një ditë më parë la të hapur mundësinë e vaksinimit të detyrueshëm. Një nga kundërshtarët më të fortë për këtë është brenda qeverisë së tij.

Ka ndërruar jetë në moshën 96 vjeçare muzikanti dhe aktivisti i mirënjohur grek, Mikis Theodorakis. Mediat greke raportojnë se artisti vdiq në shtëpinë e tij në Athinë pas një serie trajtimesh nga zemra në vitet e fundit. 

Theodorakis nisi karrierën e tij në moshën 17 vjeçare dhe në prodhimet e tij hyjnë një larmi veprash mes të cilave edhe simfoni, himn për OÇP-në dhe muzikë për filma të njohur si “Serpico” dhe “Zorba, greku”. 

Kryeministri ka shpallur emrat e qeverisë së tij të re. Asnjë surprizë. Asnjë e vetme. Mjafton të shohësh sesi nga njëra anë Edi Rama akuzon disa drejtorë që duhen zhdukur nga sytë dhe nga ana tjetër cakton Damian Gjiknurin, të famshmin Damian, sekretar të Përgjithshëm të PS-së. Mjafton dhe kupton se çfarë po ndodh para syve tanë, se çfarë përfaqëson tanimë ky pushtet. 

Reforma në drejtësi? Do shpalleshin non grata disa socialistë? Do hetojë SPAK-u vilat e këtyre? 

Ka mbetur ose arma, ose të ikësh.

Ishte një vendim i mençur. Kështu u shpreh presidenti amerikn Joe Biden për vendimin e tërheqjes së trupave nga Afganistani, 24 orë pasi ushtari i fundit amerikan la vendin e okupuar në vitin 2001.

Vendimi nuk ka të bëjë me Afganistanin. Ka të bëjë me fundin e një ere të operacioneve të mëdha ushtarake për të rikrijuar vende të tjera

tha Biden. 

Ai ka pranuar përgjegjësi të plotë për situatën e krijuar me tërheqjen duke shtuar se interesi jetik i ShBA ishte që Afganistani të mos shërbejë si bazë sulmesh terroriste. 

Nuk ka të ardhme të Europës pa Ballkanin Perëndimor. Nëse BE do të vazhdojë kështu nuk do të jetë mirë për ne, por nuk do të jetë as për BE. Ju përmendët etërit themelues. Nëse ata do të çoheshin dhe të ndiqnin këtë diskutim, do të ktheheshin përmbys në varr. Për çfarë po debatojmë? Si puna e atyre dy priftërinjve në Kostandinopojë, kur po shembeshin muret dhe ata diskutonin seksin e engjëjve. 

Ka nisur këto ditë diskutimi për emrat e rinj të qeverisë. Siç është zakoni një gjë e tillë – sepse nuk dihet a mund ta quash më lajm – parapriet me titullin: Ethet e…
Do rrijë ky, do lëvizë ajo, kjo ndahet, ai çahet, bashkohet kjo ministri e kështu me radhë. 
                           
A ka më rëndësi se kush caktohet ministër? Po edhe ka. Për Samir Manen, Shefqet Kastratin, Rame binznesmenin, ndërtuesit, distributorët e farmaceutikës, për resortexhinjtë e bregdetit. 

Vizita e presidentit turk, Recep Tayyip Erdogan në Bosnje-Hercegovinë dhe Mal  të Zi ka prodhuar një lloj zhvillimi diplomatik. I pyetur nga gazetarët në Stamboll, Erdogan ka deklaruar Turqia është e gatshme të ndërmjetësojë mes boshnjakëve, kroatëve dhe serbëve nëse përfaqësuesit e tyre e dëshirojnë një gjë të tillë.

Afganët erdhën dhe kryeministri Edi Rama po bën sërish atë që di më mirë: po mburret. Ku të mundë dhe sa të mundë. Po mburr veten duke vënë para Shqipërinë dhe ne, që në fakt i identifikon si plaçkë të vetën. Ne jemi mikpritës, ne dimë të jemi miq, të besës, shtëpia jonë është e atyre që do Edi Rama, se edhe Europa duhet të ketë turp etj. 

Kemi marrë një notë kaluese për qeverisjen përderisa morëm besimin e popullit për të tretën herë, por sa më mirë akoma mund të kishim qeverisur? Sa ka qenë niveli i pranisë sonë si deputet në komunitetet përkatëse dhe sa rol pozitiv ose jo kishte marrëdhënie e komuniteteve me deputetët në votën e 25 prillit? Sa ka ndikuar rezultatin tonë në zgjedhje zgjedhjet e këqija, bakshishet, ryshfetet dhe qokat?