materia

Shkencat e natyrës e ndajnë natyrën në disiplinat e fizikës, kimisë dhe biologjisë. Kjo është një ndarje pragmatike që mundëson studimin më efektiv shkencor të karakterit hierarkik dhe të larmishëm të natyrës. Por, me përparimin e njohurive, këta ishuj të veçantë studimi duhet përfundimisht të bashkohen, dhe në të vërtetë, në fizikë dhe kimi, ky bashkim tashmë ka ndodhur. Në fund të fundit, natyra ishte, dhe mbetet, një e tërë e unifikuar.

David Thouless, Duncan Haldane dhe Michael Kosterlitz shpërblehen për kërkymet e tyre në fushën e materies. Tre shkëncëtarët britanikë u nderuan me çmimin Nobel në fizikë. "Zbulimet e tyre çuan në progresin e të kuptuarit teorik të mistereve të materies dhe krijimin e perspektivave të reja për zhvillimin e materieve të reja"-thuhet në njoftimin e akademisë suedeze të Nobelit.

Shkencëtarët zbuluan për herë të parë një gjendje misterioze të materies, e parashikuar katër dekada më parë nga studiuesi Philip Warren Anderson, fitues i çmimit Nobel. Formën e re të materies shkencëtarët e kanë quajtur “tjerrja kuantike likuide”. Në këtë gjendje, elektronet sillen sikur të jenë të “fragmentarizuar”, në kaos të rregullt.

Materia dhe antimateria duket të jenë imazhe të pasqyruara të njëra – tjetrës. Kjo e shton edhe më tej misterin që ngrihet nga asimetria e prezencës së tyre në univers. Universi siç e njohim përbëhet nga materia, e cila përbëhet nga protone, elektrone dhe neutrone. Këto grimca kanë edhe korrespondueset e antimateries që quhen antiprotone, antielektrone dhe antineutrone. Pse atëherë ka më shumë materie sesa antimaterie?