Europa

“Duke u nisur nga parimi themelor i materializmit historik, se krijues të historisë janë masat popullore”, sistemi i ngritur mbi luftën e klasave, në një vend me përqindje shumë të lartë të popullsisë rurale, ka nevojë për historizmin e këtij konflikti, mundësisht duke e paraqitur si zhvillim të natyrshëm autokton që komunizmi e zbulon, ndaj edhe përçon te historiografia obsesionin e nivelimit të fshatarësisë në një klasë të vetme, kompakte e të ndërgjegjshme në përplasjen me tjetrin, shfrytëzues lokal ose i huaj.

Marcel Fratzscher, një ish-menaxher i lartë në Bankën Qendrore Evropiane dhe profesor i makroekonomisë dhe financave në Universitetin e Humboldt në Berlin shkruan në Project Syndicate për perspektivën e lidershipit gjerman në Europë. Sipas tij jo çdo gjë varet nga Berlini, pas roli drejtues i Gjermanisë duhet të miratohet nga partnerë të saj. Më poshtë një pjesë nga shkrimi: 

Alessandro Barbero, historian dhe pedagog për mesjetën në universitetin e Piemontes, I jep një intervistë gazetës “Corriere della Sera” rreth një kolane të re të titulluar: Historia, Italia, Europa, Mesdheu. Kolana është e asociuar me gazetën, një praktikë kjo e njohur në Itali.

Çfarë ka rëndësi është pyetja historike dhe aktuale: Çfarë është Europa?

Palët në Tiranë vazhdojnë debatin nëse është vetting-u kusht kryesor i çeljes së negociatave për anëtarësimin e Shqipërisë në BE, apo zgjedhjet e qershorit; nëse Shqipërisë i kërkohet 1 kusht e 5 prioritete,  apo 2 kushte e 7 prioritete.

Por e kanë të kotë -- edhe sikur Shqipëria të plotësojë 15 kushte e 17 prioritete, çelja dhe, ç’është më e rëndësishme, vazhdimi i negociatave për antarësimin e Shqipërisë në BE do të varet nga gjërat që do të ndodhin në Europë e në botë në vitin në vazhdim.

Revista gjermane “Der Spiegel” shkruan në numrin e saj të datës 10 dhjetor për një lëvizje në rreth të ngushtë mes drejtuesve europianë për të rishikuar strategjinë e mbrojtjes bërthamore. Sipas revistës që citon diplomatë, drejtuesit europianë nuk e kanë përmendur idenë në asnjë prej takimeve të NATO-s, duke këmbëngulur që çështja të qëndrojë me çdo kusht larg debatit publik. Kjo nismë ende në embrion, ka marrë udhë nga fitorja e Donald Trump dhe qasjet e tij për të rishkuar de facto kontratat e anëtarësisë në Aleancë.

Donald Trump fitoi. Dhe fitoi zgjedhjet duke patur kundër të gjithë. Një pjesë e establishmentit që mendonte se do ta kalonte lehtë, është zhgënjyer shumë nga populli amerikan, të cilit duket se nuk i thotë dot hapur që “nuk mbush”. Kështu që u gjet teza se zgjedhjet u afektuan nga lajmet false dhe nga propaganda ruse. Por ky establishment ka vesin se nuk zhgënjehet asnjëherë nga vetja, nga dështimi i vet.  

Kryeministri i Shqipërisë ka bërë një kthesë të madhe në profilizimin e vetes si politikan krahasuar me periudhën e opozitarizmit. Asokohe, Edi Rama ishte një ndër njerëzit e politikës që fliste më pak nga të gjithë për politikën e jashtme, duke vlerësuar në mjedise private për pamundësinë e Shqipërisë për të thënë diçka për punët e kësaj bote. Mirëpo ja që kohët ndryshojnë dhe ato i bëjnë të kuptojë shumëkujt se ka patur gabime.

Joshka Fisher, ish-ministër i Jashtëm i Gjermanisë, shkruante dje një opionin në “Project Syndicate” mbi atë se çfarë mund të sjellë fitorja e Donald Trump në SHBA. Ka ende një muaj e gjysmë kohë deri në marrjen e zyrës nga miliarderi amerikan, por pasiguritë që ka mbjellë ai po drejtojnë analizën e përgjithshme drejt një fryme apokalipsi.

Kërcënime me vdekje, dhuna dhe sulmet fizike, frikësimi i drejtpërdrejtë dhe kërcënimet verbale janë shpesh pjesë e jetës së përditshme për shumë gazetarë në Ballkanin Perëndimor. Ndaj shkrimeve kritike dhe investigative reagojnë madje në mënyrë të përsëritur me padi të justifikuara shpesh me akuza të dyshimta dhe fushata vërtetë të pista edhe përfaqësuesit e institucioneve shtetërore.

Në Europë po vihet re një shqetësim në rritje i partive tradicionale për rritjen e populizmit të djathtë, i përforcuar edhe më shumë nga Brexit dhe fitorja e Donald Trump në zgjedhjet presidenciale në SHBA. Franca dhe Austria janë dy vendet me tendencën më të fortë të populizmit në rritje të së djathtës ekstreme në Europë. Një hulumtim i Institutit gjerman Bertelsmann për nëntë vende të BE-së ka gjetur disa arsye që ushqejnë këtë këtëtë fenomen shumëdimensional.