opinion

Kryetari i Bashkisë së Tiranës Erion Veliaj po bind tashmë shumëkënd se ka një problem shumë serioz me të vërtetën dhe me respektin ndaj qytetarëve. Ose atyre që e dëgjojnë. Kjo nuk është një kritikë në vetvete për zotërinë, pasi zoti Veliaj shfaqet psikologjikisht si njeri që e përjeton botën si polare: ose je me progresin siç e kupton ai, ose je një pakicë e zhurmshme, një shpellar etj..

Ish-ministri i Jashtëm Ditmir Bushati ka publikuar sot një opinion në gazetën “Panorama” ku e vë theksin tek dështimi koherent i politikës për t’i dhënë vendit një perspektivë të shpejtë europiane. Referuar situatës aktuale, ish-ministri fut në rrethin e përgjegjësive si qeverinë ashtu dhe opozitën, duke folur për sëmundjen kronike të ikjes nga përgjegjësitë, ku qeveritë dhe mazhorancat mbajnë peshën kryesore.  Me pak fjalë i bie pragut të dëgjoje dera!

Mbrëmë në emisionin “Opinion” në Tv Klan ka qenë i ftuar edhe Baton Haxhiu. Nisur nga mënyra sesi zoti Haxhiu është sjellë në studio, toni i përdorur, por edhe kredencialet që mori për të treguar kufij dhe harta, mënyrë ndarjeje të tyre, është e vështirë, në mos e pamundur ta cilësosh zotin Haxhiu vetëm si gazetar.

Mitrovica i mbetet Kosovës?

Po po, Mitrovica mbetet në Kosovë.

Një debat i pazakontë është konsumuar në emisionin “Opinion” mes drejtuesit Blendi Fevziu dhe deputetit të Partisë Demokratike Flamur Noka. Një ankesë e këtij të fundit për mbyllje mikrofoni ka përshkallëzuar në akuza dhe sulme ndaj Fevziut se “i bën fresk qeverisë”.

Në debat e sipër gazetari në fjalë që ka lidhje informacioni të nivelit të parë me politikën është shprehur se

fresk qeverisë i bën opozita. Ju i keni drejtuar mesazhe Fatmir Xhafës se si të hoqi etj.. Ky është turp

Viteve të ‘90-ta, në lokalet e Tiranës bisedonim se çfarë është profesioni stereotip i kombeve të ndryshëm. Për shumë gjëra, shumica pajtoheshin se gjermani ishte mekanik, se italiani ishte një këngëtar apo poet, se japonezi ishte një inxhinier, se greku ishte tregtar, se serbi ishte një bujk, se bullgari ishte një punëtor, se kinezi ishte një ndërtimtar, se amerikani ishte një kauboj, se anglezi ishte një administrator, se suedezi ishte një organizator, se turku ishte një luftëtar etj. Por, pyetja më e rëndë që shtrohej ishte: çfarë ishte shqiptari?

Ndoshta njeriu që më shumë se të tjerët mirëkupton sot Vangjush Dakon, është Ben Blushi. Ndërsa shumica plebishitare, ose publiçitare, e kupton fare qartë.

Vangjush Dako është personazhi i radhës që po dominon edicionet informative dhe debatet e studiove televizive për shkak të servirjes në media të disa përgjimeve. 
Kryebashkiaku socialist i Durrësit përflitet si pjesë e komunikimeve me vëllezërit Avdylaj, të arrestuar për laboratorin e heroinës në Has. 

Kthimi nga Presidenti i Ligjit që do t’i jepte Tiranës tonë një Teatër të Ri, modern, i projektuar nga një prej arkitektëve më në zë të gjeneratës sonë, ishte një zhgënjim!

Jo sepse Presidentët, në të kaluarën, nuk janë bërë palë me partitë politike për të kundërshtuar projekte si ai i Këndit të Lodrave te Liqeni, por sepse mendova se pas 3 vitesh progres në qytetin tonë, me një Shesh të Ri, një Bulevard të Ri, një Pazar të Ri e një Unazë të Re, e kishim tejkaluar kohën e sabotimeve të qytetit dhe se ishte krijuar pjekuria për të dalë mbi partitë e mbi familjet politike në vend.

Në fillim të vitit 2012, një vit pas shpërthimit të luftës civile në Siri, Ministria e Jashtme(e Izraelit) propozoi rekomandimet e veta mbi qëndrimin e Izraelit në raport me presidentin sirian, Bashar Al Assad. Ministria e Jashtme rekomandonte denoncimin e gjakderdhjes në Siri dhe apelin për largimin e Assad. Ajo argumentonte se Izraeli nuk mund të mbetej si i vetmi vend perëndimor që nuk e dënonte Assadin, pasi kjo do të ushqente teoritë konspirative se Izraeli preferonte vrasjen në masë si mjet të qëndrimit në pushtet të Assad.

Një tregim i vjetër thotë se na ishte njëherë një konkurs mes dy pianistësh. Pasi dëgjoi pianistin e parë, juria ia dha çmimin të dytit. Sipas tyre, nuk kishte nevojë të dëgjonin më, pasi kush mund të ishte më keq se i pari?

E njëjta logjikë duket se aplikohet edhe për partneritetet publik-privat për të ngritur infrastrukturën me rrugë, energji, ujë, aeroporte, apo me zhvillimin e zonave të rëndësishme turistike. Në fakt, të dëgjosh të dy konkurrentët dhe të vlerësosh pikat e tyre të forta dhe të dobëta është jetësore.