Komandanti i përgjithshëm i Ushtrisë Iraniane ka paralajmëruar se retorika në rritje dhe kërcënimet nga armiqtë e Iranit do të konsiderohen si një kërcënim i drejtpërdrejtë dhe nuk do të mbeten pa përgjigje, duke theksuar se çdo gabim nga kundërshtarët do të shkaktojë një reagim vendimtar.

“Do t’i presim dorën çdo agresori,” u tha të mërkurën studentëve në Universitetin e Komandës dhe Shtabit të Ushtrisë gjeneralmajor Amir Hatami, disa ditë pasi presidenti amerikan Donald Trump kërcënoi hapur Iranin me agresion ushtarak.

Mediat në Britani raportojnë për një dislokim masiv të mjeteve dhe trupave ushtarake amerikane mes të cilave edhe forcat speciale. AvionëDhjetë C-17 Globemasters kanë zbarkuar në Glouchestershire. Dy AC-130J Ghostrider, të pajisur me topa 30mm, janë vendosur në Sufolk. Në bordin e tyre ka topa 105 mm Howitzer dhe raketa Hellfire.

Një nga bashkëpunëtorët më të ngushtë të Presidentit Donald Trump, Stephen Miller, vuri në dyshim pretendimin e Danimarkës mbi Groenlandën dhe sugjeroi që SHBA-të mund ta pushtojnë atë pa kundërshtim, duke shkaktuar shqetësim midis aleatëve evropianë.

BE-ja nuk do ta njohë Presidenten e përkohshme të sapobetuar të Venezuelës, Delcy Rodriguez. Megjithatë, angazhimi i Europës me autoritetet në Karakas do të vijojë.

Anitta Hipper, zëdhënëse e Komisionit të BE-së, në një konferencë për shtyp u shpreh se BE përsërit qëndrimin e hershëm, sipas të cilit autoritetet venezueliane "e kanë mandatin e tyre nga një proces zgjedhor që nuk arriti të respektojë vullnetin e popullit për ndryshime demokratike".

Në një film parodi të momenteve të fundit të jetës së Stalinit, tregohet se si drejtuesi i Bashkimit Sovjetik telefonon personalisht drejtorin e Radio Moskës për t’i kërkuar një kopje të koncertit që sapo ishte transmetuar. I shokuar prej faktit që koncerti kishte qenë drejtpërdrejt dhe i paregjistruar, drejtori detyron orkestrën ta riluajë edhe një herë nga e para për t’u regjistruar, në vend se t’i thoshte shokut Stalin se nuk ka një kopje të tillë. Në të vërtetë, ndryshimi i vetëm është se ngjarja kishte ndodhur vite përpara vdekjes së Stalinit.

Operacioni amerikan për rrëmbimin e presidentit venezuelian, Nicola Maduro u pasua nga një seri deklarimes të presidentit amerikan Donald Trump, për investime masive në sektorin e naftës nga kompani amerikane. Mirëpo mediat në SHBA, kanë vënë në dukje se aktualisht kompanitë kryesore të naftës janë skeptike për këtë nisur nga një përvojë e hidhur historike me Venezuelën. Tri janë kompanitë me rol historik në kërkimin dhe shfrytëzimin e naftës në vendin amerikano-latin: "Exxon Mobil", "Chevron" dhe "ConocoPhillips".

ShBA nuk janë në luftë me Venezuelën. Kështu është shprehur presidenti amerikan Donald Trump në një intervistë për NBC News.

Nuk jemi në luftë me Venezuelën, por jemi në luftë me ata që shesin drogën. Ne duhet të ndreqim vendin si fillim. Nuk mund të mbajmë zgjedhje atje. Nuk ka një mënyrë as sesi njerëzit të mund të votojnë. Do të dojë kohë – ne duhet të kujdesemi që vendi të jëtë sërish i shëndetshëm

citohet ai.

Pas suksesit spektakolar me Madurom, presidenti amerikan Donald Trump ka deklaruar se ShBA ka nevojë për Groenlandën për interesat e sigurisë kombëtare. Trump shtoi se Danimarka pretendon se shkoi atje me varka 300 vjet më parë, por edhe amerikanët kanë varka. Lidhur me këtë qëndrim ka reaguar kryeministrja e Danimarkës që ka kujtuar se vendi i saj ka marrëveshje sigurie me ShBA në kuadër të së cilës i ofron kësaj të fundit akses të gjerë në ishull. 

Në një intervistë të fundit, Sekretari amerikan i Shtetit, Marco Rubio ka deklaruar se Rusia dhe Kina duhet të dalin nga Hemisfera Perëndimore, një qasje që shpjegon edhe rrëmbimin e presidentit venezuelian Maduro. Rubio ka deklaruar se edhe Kuba i ka punët keq, duke këmbëngulur se asnjë fuqi e huaj nuk do lejohet të kultivojë interesa strategjike në rajonin e Atlantikut.

pic.twitter.com/ZJU6L2BkNo

— Eric Daugherty (@EricLDaugh) January 4, 2026

"Një vështrim multifokal i historisë së Shqipërisë" - ky është libri më i ri i Nathalie Clayer në shqip. Me përmbajtje analoge ndaj narrativës tradicionale, Clayer e analizon Shqipërinë në periudhën mes dy luftërave botërore, dinamikat sociale përmss rolit tē disa figurave pak të përmendura në modernizimin e vendit në vitet 1920-1939. Si merr pjesë mikrokozmosi në kostumin e ri nacionalizues, si vepron dhe si përgjigjet shoqëria ndaj operacioneve të elitave.