Opinion

Në kundërshtim me atë që na kanë mësuar të mendojmë, faktet na tregojnë se, edhe në shoqëritë e përparuara, emocionet kanë rëndësi po aq (dhe në disa raste më shumë) sa edhe argumentet racionale. Në veçanti, frika mbetet një çelës i rëndësishëm për të kuptuar dinamikën e jetës shoqërore bashkëkohore.

Tërheqja e Perëndimit filloi me rënien e komunizmit në 1989. Elitat tona triumfale humbën sensin e realitetit dhe në një sërë përpjekjesh për të ribërë botën sipas imazhit të tyre vazhduan të lëshojnë disa nga rajonet më vendimtare strategjike të planetit. Rezultati përfundimtar i përpjekjes për të eksportuar sistemin e tyre të qeverisjes është se shtetet perëndimore janë më të dobëta dhe më të rrezikuara sesa ishin në çdo moment të Luftës së Ftohtë.

Me grusht në tryezë dhe me fjalë të hapura Merkel ka folur vetëm një herë: Më 23 gusht 2011, presidenti atëhershëm serb, Boris Tadiç qëndronte me mimikë të ngurosur në konferencën e shtypit në Beograd krahas mikes nga Berlini.

Ushtari i fundit sovjetik, gjeneral Boris Gromov, u largua nga Afganistani më 15 shkurt 1989. Muri i Berlinit ra në nëntor, nëntë muaj më vonë. BRSS u shpërbë në Krishtlindjet e vitit 1991. Perandoria Komuniste nuk i mbijetoi disfatës në Kabul. Fundi i Perandorisë Britanike – kujton historiani Niall Ferguson - filloi pas një krize financiare dhe një pandemie katastrofike, gripit spanjoll të viteve 1918-1919. Shtetet e Bashkuara, në një periudhë të krahasueshme kohore, e kanë njohur edhe njërën edhe tjetrën.

Ka pasur shumë momente të errëta në dy dekadat që pasuan 11 shtatorin, disa prej tyre në Kabul muajin e kaluar. Më përndjek në mënyrë të veçantë një fotografi e vitit 2007 në Irak. Këshilltarja politike britanike, Emma Sky, ishte duke hipur në një Blackhaëk me komandantin amerikan gjeneral Raymond Odierno. Ajo i tregoi shefit të saj një grafit mbi murin e një ndërtese në Bagdad: "HEROI, DËSHMORI SADDAM HUSSEIN."

Presioni mbi të pavaksinuarit sa vjen e rritet. Ndërsa të vaksinuarit në disa vende po rimarrin disa nga liritë që u ishin kufizuar nga ndërhyrjet Covid, të pavaksinuarit nuk janë në kushte të njëjta. Ata po shënjestrohen për diskriminim. Aksesi në hapësirat publike dhe udhëtimet po bëhen më të vështira për ta. Në disa vende ekziston edhe vaksinimi i detyrueshëm për disa profesione.

Por pse fushata e vaksinimit është aq e rëndësishme për qeveritë, sa po e rrisin presionin në një masë të tillë? Dhe kush ka interes në fushatën globale të vaksinimit?