Arkiv-Lajme

“E vrau për çështje nderi”. Kjo frazë kanunore nuk përbën lajm e as habi për ne shqiptarët, pasi krime të tilla këtu ndodhin përditë, kryesisht ndaj grave. Mjafton të kthehemi vetëm pak muaj më parë, kur në Korçë një 70-vjeçar vrau dhe më pas e coptoi trupin e gruas me të cilën bashkëjetonte, po për çështje nderi. Po gjatë vitit 2011, në Velipojë babai vrau në gjumë të birin 17 vjeç, për arsye se ai vidhte dhe i merrte nderin përpara njerëzve. Një rast i veçantë është ai i vitit 2003, kur një baba vrau të bijën sepse kishte dalë pa lejen e tij në shëtitje me të dashurin e vet.

Diçka më shumë se tre milionë banorë dhe renditet ndër vendet me përqindjen më të lartë të emigracionit në botë. Të paktën ky ka qenë vlerësimi i raportuesit special të Kombeve të Bashkuara për të drejtat e emigrantëve, Fransua Krepo, për Shqipërinë.

Sipas raportuesit të OKB-së, në raport me numrin e emigrantëve të vendeve të tjera, Shqipëria është një vend unik. Nga një popullsi prej 3.4 milionë banorësh, rreth një milion e tyre, që i bie gati një e treta e popullsisë jetojnë dhe punojnë jashtë vendit.

Ndërkohë që gjithë dinjitarët e Republikës ishin fokusuar në varrimin me pompë e bujë të pretendentit të fronit të një monarkie që s’egziston më, disa qindra metra më tutje po ndahej nga jeta në moshën 82 vjeçare Sabri Godo. Mediat kanë njoftuar shpejt e shpejt për vdekjen e Godos, dhe nuk kanë harruar të përmendin faktin që ai ka qenë themeluesi i Partisë Republikane shqiptare, shkrimtar, publicist, deputet, dhe kryetar nderi i partisë që themeloi, e që sot drejtohet nga ish-kanakari e delfini i tij, Fatmir Mediu.

Të shtunave, e përditshmja amerikane New York Times zgjedh një personazh dhe i bën portretin gazetaresk. Për sot kishin zgjedhur Presidentin e Republikës italiane, Giorgio Napolitano, të cilin fillimisht e quajnë the King George, dhe pastaj the power broker (në kuptimin negociator e ndërmjetës mes palëve antagoniste). Është pak e pazakontë që në shtypin amerikan të vlerësohet një ish-komunist, por Napolitano, me sa duket, është në sytë e tyre një komunist ndryshe.

Në librin e tij të fundit me titull “Lufta Italo-Greke, diktatorët dhe kuislingët”, Arben Puto u bën një vështrim “të pamëmshirshëm” disa personaliteteve të kulturës e të politikës në historinë shqiptare të shekullit të shkuar. Fjala vjen, i përmend Konicës një letër që i ka dërguar Duçes, me anë të së cilës kërkon pas pushtimit të Shqipërisë që t’i paguhej një borxh, apo një broshurë proitaliane ku flet për konfliktin italo-grek në funksion të mbrojtjes së çështjes shqiptare, etj.

Berisha dhe ministra të tij, taksën progresive mbi të ardhurat që ka propozuar PS-ja e kanë quajtur taksë marksiste, sepse ajo takson më shumë atë që fiton më shumë. Dje në Kongresin amerikan u votua rreth një propozimi të Presidentit Obama, që sipas logjikës së Berishës dhe ministrave të tij, do quajtur marksist.

Martin Feldstein nuk është një njeri dosido. Ai mbahet si një nga ekonomistët më të mirë në botë; ish-këshilltar i Presidentit Reagan dhe aktualisht profesor i Ekonomisë në Universitetin e Harvardit. Në një shkrim të fundit Feldstein ka shpjeguar tri arsye se pse Unioni Europian, dhe sidomos krahu monetar i tij, nuk kanë funksionuar e nuk ka gjasa të funksionojnë. Për të bërë këtë ai ka krahasuar Shtetet e Bashkuara të Amerikës me idenë e Shteteve të Bashkuara të Europës.

Agjencia online ‘Osservatorio Balcani’ ka një artikull me titull “Kosovë, autostradë me çdo çmim”, në të cilin bëhet fjalë për korrupsionin e hamendësuar dhe për përmasën aventureske të kësaj ndërmarrjeje. Ja thelbi i shkrimit, që po e japim në formën e pasistemuar të  nënvizimeve, shifrave, statistikave e konkluzioneve të bëra nga autori:

1.Hashim Thaçi është duke bërë ndryshimet në qeveri, dhe lëvizja më e parë do jetë zëvendësimi i Behgjet Pacollit, i cili – sipas së përditshmes Express – vazhdon t’i ketë sytë tek poltrona presidenciale. Krahas ambicjes për ta marrë atë post, tani ka dhe marazin që e hoqën prej andej.

Figura e Leka Zogut, pretendentit për fronin, ka kthyer si pjesë të debatit publik kundërshti politike e ideologjike që nuk bien, as kur në mes hyn vdekja. Në shtyp e shoqëri janë shfaqur dy palë të përhershme: ata që janë treguar të dhimbshëm e të tjerë që janë treguar cinikë. Në rrafsh zyrtar, kryeministri Berisha ka shpallur të shtunën ditë zie ndërkohë që nga përfaqësuesit e krahut tjetër, Partisë Socialiste, nuk ka patur ende ngushëllime, përjashto sipërmarjet private të Majkos, Islamit, Harasanit e Malajt.