Shkenca

Duke studiuar AND-në e oktapodëve shkencëtarët konstatuan se genet e tyre kanë karakteristika të veçanta që mund t’i  lidhin  ata me paraardhës të largët të jashtëtokësorëve. Një studim i kohëve të fundit tregon se ndoshta oktapodët janë dëshmia më e prekshme e jetës jashtëtokësore që mund të jetë në pjatën tonë.

Materia dhe antimateria duket të jenë imazhe të pasqyruara të njëra – tjetrës. Kjo e shton edhe më tej misterin që ngrihet nga asimetria e prezencës së tyre në univers. Universi siç e njohim përbëhet nga materia, e cila përbëhet nga protone, elektrone dhe neutrone. Këto grimca kanë edhe korrespondueset e antimateries që quhen antiprotone, antielektrone dhe antineutrone. Pse atëherë ka më shumë materie sesa antimaterie?

Asteroidi 1999 JD6 në distancë 7.2 milion km nga Toka, ose 19 herë distanca mes Tokës dhe Hënës, përcjellë me një video të NASA-s pas lokalizimit me radar më 25 korrik. Asteroidi do t'i afrohet Tokës në këtë distancë sërish në vitin 2054.

Gjaku i të rinjve mund të ndihmojë në përmirësimin e gjendjes së trurit të personave me Alzheimer. Nisur nga këto rezultate të studiuara së pari te kafshët, shkencëtarët po mendojnë për transfuzionin e gjakut si opsion kurimi. Gjaku i të rinjve mund të ndihmojë në procese të tilla, si mësimi, memorizimi, sikurse gjenerimi i qelizave të reja trunore.

Astronomët besojnë të kenë zbuluar një strukturë të përbindshme kozmike, që konsiston në një unazë galaktikash me madhësi 5 miliardë vjet dritë diametër. Ajo ndodhet 7 miliardë vjet dritë larg dhe u zbulua përmes dedektimit të shpërthimeve të rrezeve gama. Nëse ky “objekt” do të rezultojë me të vërtetë një strukturë kozmike, atëherë me siguri modelet kozomologjike të deritanishme do të duhet të rishikohen. Shpërthimi i rrezeve gama ndodh kur një yll arrin fundin e vet dhe pas implodimit të tij formohet një vrimë e zezë. Një sasi shumë e madhe energjie shpërthen në formën e rrezeve.

Deri më tani mendohej se paraardhësi i gjarprit, kishte dy këmbë. Por zbulime të reja fosilesh çojnë në konstatimin se kjo specie ka evoluar nga një paraardhës me katër këmbë, secila me nga pesë gishta. Fosili daton 120 milionë vjet më parë dhe është quajtur Tetrapodophis amplectus – Gjarpri me katër këmbë. Vetëm se këto këmbë nuk kanë shërbyer për të ecur, por të ndihmuar shumimin me partnerët, ose për të ndihmuar në asgjësimin e presë.

Dy studentë të universitetit të San Jose në Kaliforni, zbuluan atë që konsiderohet galaktika më e dendur e vëzhguar ndonjëherë. Richard Vo dhe Michael Sandoval bënë zbulimin e galaktikë ultrakompakte dhe madje realizuan edhe një video ilustrim. Galaktikat e dendura janë shumë të ndriçuara, kompakte dhe me madhësi shumë të vogël. Ndaj edhe quhen xhuxhe. Nëse një e tillë do të vëzhgohej nga sipërfaqja e një planeti, do të shihej një qiell me 1 milionë yje njëherësh. Se çfarë ofron një pamje e tillë, mjafton të kujtohet se një vëzhgues nga Toka, sheh me sy të lirë vetëm disa mijëra yje.

Disa dorëshkrime të zbuluara së fundmi, po përforcojnë tezën se ishin siçilianët ata që qëndrojnë në bazë të origjinës së gjuhës italiane. Në një bibliotekë lombarde, u zbuluan së fundmi disa poezi të shkollës siçiliane, të shkruara në pergamenë, teksti i të cilave lidhet me dënimin e eksponentëve të familjeve të mëdha nga gelfët.

“Ne jemi gjallë. Ne jemi inteligjentë. Ne duhet të dimë”. Kështu u shpreh para disa javësh astrofizikani britanik Stephen Hawking, gjatë prezantimit të iniciativës për kërkimin e letës inteligjente jashtë Tokës. Një projekt prej 100 milionë dollarësh, i mbështetur kryesosht nga miliarderi rus, sipërmarrës në fushën e teknologjisë, Yuri Milner, i cili gjithsesi domtë ndalet vetëm në vëzhgim dhe jo në dërgim mesazhesh.