Blloku Shkenca
Që nga viti 1994, Toka ka humbur 28 trilionë ton akull
Që nga viti 1994 Toka ka humbur 28 trilionë tonë akull. Kjo shifër është përllogaritur nga shkencëtarët britanikë që kanë analizuar të dhëna satelitore të mbledhura duke vëzhguar polet, malet dhe akullnajat. Sipas tyre shkrirja në masë e akujve për shkak të ngrohjes globale mund të çojë në rritjen e nivelit të detit me 1 m deri në fund të këtij shekulli.
Për ta kuptuar, çdo cm e rritjes së nivelit të detit do të thotë se rreth 1 milionë njerëz do të zhvendosen nga shtëpitë e tyre
0.41% shanse të godasë Tokën më 2 nëntor
Agjencia amerikane e hapësirës, NASA, ka përllogaritur se një asteroid që pritet të kalojë pranë Tokës në fillim të muajit nëntor, ka 0.41% shanse të godasë planetin. Objekti i njohur si 2018VP1, parashikohet të kalojë pranë Tokës më 2 nëntor 2020 dhe sipas trajektores së gjurmuar ekzistojnë tre mundësi përplasjeje.
Objekti është 0.002 km në diametër.
Rezistenca ndaj antibiotikëve, bakteret sakrifikojnë veten për koloninë
Kërkues të universitetit Austin në Teksas të SHBA kanë vëzhguar në praktikë mënyrën sesi disa koloni bakteresh arrijnë të rezistojnë ndaj antibiotikëve. Ideja se bakteret vdesin për të shpëtuar tufën – nëse mund të shprehemi kështu – është hedhur herët, një dekadë më parë, por vetëm tani kjo verifikohet tërësisht.
Hipoteza/Një shpërthim supernove mund të jetë shkaku i zhdukjes në masë në Tokë, 359 mln vjet më parë
Rrezet kozmike të emetuara nga shpërthimi i një supernove(yje masivë të quajtur xhuxh i bardhë që janë në fazën e fundit të evolucionit të tyre dhe që përshpejtojnë fuzionin bërthamor) mund të jenë përgjegjëse për të paktën një zhdukje masive në Tokë. Ky është përfundimi i një studimi të udhëhequr nga profesori Brian Field nga universiteti i Ilinoisit që sugjeron se shpërthimet kozmike mund të kenë shkaktuar zhdukjen në masë 359 milionë vjet më parë, mes periudhave Devoniane dhe asaj Karbonifere.
Bakteret e llojit Streptomyces janë shkaku i erës që ndjejmë gjatë shiut
Era karakteristike e shiut nuk vjen thjesht nga toka e lagur. Sipas një studimi të fundit era që pason menjëherë shiun vjen nga bakteret që e emetojnë atë për të tërhequr insektet. Që në vitet ’60 janë bërë studime për këtë dukuri që lidhet me shiun dhe era e tokës së sapolagur nga shiu quhet geosmin, por vetëm tani është dhënë shpjegimi për burimin e saj.
Ka qenë te lakuriqët për dekada
Koronavirusi që qëndron pas pandemisë së tanishme në të vërtetë nuk është edhe aq i ri sa thuhet. Të paktën në natyrë. Disa kërkues të Universitetit të Pensilvanisë kanë arritur në përfundimin se CoVid-19 ka qenë i pranishëm te lakuriqët e natës – konkretisht te lakuriqi patkua – për dekada përpara se të ndërmjetësohej te njeriu.
Zbulohet rrjedhja e parë detare e metanit në Antarktidë
Shkencëtarët kanë zbuluar në tabanin detar të Antarktidës rrjedhjen e parë aktive të metanit. Rrethë këtij “burimi” janë identifikuar edhe mikrobet e para që konsumojnë gazrat serë përpara se të arrijnë atmosferën. Prej kohësh shkencëtarët kanë rindërtuar një model që e lidh ngrihjen klimetarike me nisjen e rrjedhjes së metanit në tabanin detar, ku mendohet se janë depozituar sasi të mëdha gazi. por kësaj radhe duket se shkak nuk është rritja e temperaturave pasi në detin Ross ku u bë zbulimi temperaturat janë ende në normën e zakonshme.
Merr fund dilema: Meshkujt janë biseksualë
Një ekip studiuesish ka gjetur ato që ata i cilësojnë si dëshmi të biseksualitetit mashkullor. Në një studim, rezultatet e të cilit u publikuan në “Proceedings of the National Academy of Science”, ata përmblodhën të dhënat e mbledhura nga shumë studime të tjera të mëparshme mbi biseksualitetin mashkullor.
Dëgjimi, shqisa që i “dorëzohet” e fundit vdekjes
Edhe kur jemi në fund të jetës dhe nuk u përgjigjemi më stimujve të jashtëm, truri ynë vazhdon të dëgjojë fjalët dhe tingujt që vijnë nga jashtë. Dëgjimi është në të vërtetë i fundit nga pesë shqisat që i dorëzohet vdekjes.
Një plan për shpjegimin e natyrës së Planetit të Nëntë
Shkencëtarët e universitetit të Harvardit në SHBA kanë zhvilluar një metodë të re për identifikimin e vrmave të zeza jashtë sistemit tonë diellor duke paralajmëruar se përmes saj do të përkufizohet qartë dhe përfundimisht edhe natyra e të ashtuquajturit Planeti i Nëntë. Në një studim të publikuar në “The Astrophysical Journal Letters” vihet në dukje se vëzhgimi i flakëve të zgjerimit – veti e vrimave të zeza – do të jepte një provë se Planeti i Nëntë është në fakt një vrimë e zezë në kufi me sistemin tonë diellor. Kjo metodë presupozon kapjen e këtyre lloj rrezeve drite që shfaqen nga impak
