Blloku Opinion

Gjatë prezantimit të një projekti të ri të Bankës Botërore për qarqet e jugut, Edi Rama deklaroi se “refoma kundër informalitetit ka dhënë disa rezultate, por ende mbetemi të pakënaqur”. Dhe në fakt, ka vërtet arsye të jetë i pakënaqur.

Një nga treguesit kryesorë të pakësimit të informalitetit në ekonomi është rritja e rendimentit fiskal të qeverisë – thënë më thjeshtë, e aftësisë së saj për të vjelë taksat e tatimet. Po të krahasojmë vitin e tretë të qeverisjes së Ramës me vitin e tretë të qeverisjes së Berishës, shohim se rendimenti fiskal në dy periudhat ka qenë i njëjtë.

Partia Socialiste ka propozuar një masë ekstreme në Kodin Zgjedhor përmes të së cilës kërkon të krijojë një sistem regjistrimi dhe monitorimi të portaleve, një propozim që një ekspert me të cilin foli BIRN e konsideroi shqetësues dhe konfuz. Deputeti Taulant Balla propozoi ndryshimin në Komisionin Parlamentar të Reformës Zgjedhore dhe propozimi i tij  kërcënon portalet me mbyllje në rast se “angazhohen në propagandë zgjedhore”.

Sipas një drafti që Balla i dha BIRN, propozimi thotë:

Të gjithë ata që nuk iu pëlqen situata në Shqipëri, nuk do të donin të na ndodhë edhe këtu si në Maqedoni. Duke parë zgjedhjet në Maqedoni fare mirë mund të bësh një projeksion të përafërt të zgjedhjeve të ardhshme në qershor 2017, në Shqipëri. Vendin tonë mund ta krahasojmë vetëm me vendet e vogla fqinjë, për nga niveli i zhvillimit dhe problemet që përballen shoqëritë tona. Po të vihet re, edhe në Malin e Zi u konfirmua qeveria nga zgjedhjet e para disa javëve.

Në pjesën më të madhe të historisë postsovjetike, Rusia është parë si një e huaj, politika e së cilës do të lëvizte në mënyrë të paevitueshme drejt modelit perëndimor. Pas votës referendare në Britani – BREXIT – dhe zgjedhjes së Donald Trump në Amerikë, duket se prirja e kundërt po zë vend: sili I politikës që aplikohet nga regjimi I Vladimir Putinit po rrit ndikimin drejt Perëndimit.

Gjendja e vërtetë “e unitetit” të komuniteteve shqiptare në shtetet me popullsi mikse ballkanike mund të shikohet lehtë në Maqedoni. Për më tepër aty mund të kundrosh edhe sesa të përçarë janë vetë shqiptarët, sesa pa ide për të ardhmen, por edhe sa pa forcë është Tirana zyrtare, që t’i ndihë.

Seanca fillon. Mbrojtja e dy të dëmtuarve, nga një grup fajdexhinjsh, jep një propozim. Kërkon që klientët e tij të pranishëm në gjykatore të dëgjohen nga trupi gjykues me videolink, me arsyetimin se ata ndihen të kërcënuar nga të akuzuarit, të cilët janë gjithashtu të pranishëm në sallë. Pranë rreshtave të bankave, ku janë të ulur të dëmtuarit dhe të akuzuarit, qëndrojnë pesë a gjashtë policë (sic!). Gjykatësi ia miraton kërkesën mbrojtjes pa hezitim, pa u kërkuar prova nëse janë reale kërcënimet apo vetëm frikë e të dëmtuarve.

Nga një sondazh i publikuar ditët e fundit nga zyra e OSBE-së në Tiranë, rezultonte se 45% e shqiptarëve mbi moshën 16 vjeç mendojnë se Enver Hoxha ka luajtur rol pozitiv në historinë e Shqipërisë. E përkthyer në numër banorësh, kjo përqindje na tregon se rreth 1 milionë shqiptarë të kësaj moshe qe banojne ne Shqipëri kanë opinon pozitiv për ish-diktatorin komunist (ndërsa rreth 300 mijë kanë opinion asnjanës).

Sondazhi më i fundit lidhur me qasjen e shoqërisë shqiptare ndaj kohës në diktaturën e Enverit, mbështetur nga OSBE, duhet të jetë një kambanë alarmi. Nuk dua të merrem as me metodologjinë e as me numrin e saktë të adhuruesve të diktaturës, që kanë dalë nga sondazhi. Por më intereson shtrirja e tyre në kohë dhe në hapësirën e qyteteve shqiptare.

Ishte dhjetori i vitit 1990, ditë demonstratash të studentëve, ditë të lindjes së pluralizmit politik, ajri vibronte nga thirrjet e shpresës të një populli të rraskapitur nga diktatura asfiksuese. Unë, studente e vitit të parë, e vonuar për shkak të refuzimit të së drejtës të studimit për probleme biografie duhej të brohorisja, të mirëprisja kohët e reja, barrierat e biografisë po rrëzoheshin. Por veҫ ca shkëndijave gëzimi që ndizeshin e shuheshin ditë për ditë, asnjë brohorimë nuk më dilte.

Pas çdo ligji të ligjvënësve shqiptarë ka një korrupsion. Kështu do të perifrazohej në kushtet tona thënia e Balzakut: “Pas çdo pasurie të madhe fshihet një krim i madh”. Vini re, se si propozohen dhe miratohen në kuvend ligje për plehrat, për lojërat e fatit, për koncesione pa garë, për shërbime publike që u kalojnë privatëve, për pasuri publike që tjetërsohen.