Debati mbi koalicionin parazgjedhor PS-LSI, i vetë-pagëzuar si koalicioni i “1 Prillit”, shkaktoi një furtunë të madhe ku morali përplaset plot tërbim me interesat. Gjithëkush tha gjithçka duke polemizuar me gjithëkënd, prandaj nuk ka ngelur më asgjë e re për të thënë. Në këto ditë 'Prilli të thyer' do të mbizotërojë një lloj qetesie gënjeshtare, si ajo që ngjet pas një furtune. Fjalët dhe argumentat do të rrallohen. “Tradhëtia” do të dhembë më pak në njerën anë, e llogaritë me gishta nën tavolinë do të bëhen më të shpeshta në anën tjetër. Tek-tuk do të dëgjohet ndonjë ofshamë – si çirrje e pazëshme e të plagosurve të luftës. E pak nga pak do t'i kthehemi normalitetit. Një normaliteti anormal në një realitet ireal.   Ndërsa mjegullnaja e emocioneve, qëndrimeve e parimeve fillon të shpërbëhet, njerëzit, e veçanërisht partiakët, do të mobilizohen në llogoret e tyre. Do të arsyetojnë se jemi në gjëndje lufte e sakrifica të tilla janë të nevojshme. Do të mendojnë se një vend pune më...

Marrëveshja tronditëse mes Ramës dhe Metës shënon fitoren e politikës koniunkturale mbi atë elektorale. Natyrisht, politika elektorale dhe koniunkturale janë dy kategori  analitike, pasi asnjëra nuk ekziston në mënyrë të pastër në realitet. Politika gjithnjë përmban si dimensionin elektoral, edhe atë koniunktural. Megjithatë, këto dy dimensione duhen dalluar për të kuptuar atë që po ndodh sot në skenën tonë politike.Nëse politika elektorale nënkupton mobilizim dhe rritje të elektoratit për të ardhur në pushtet, politika koniunkturale nënkupton rigrupim të elektoratit ekzistues për të marrë pushtetin. Nëse politika elektorale i drejtohet elektoratit, politika koniunkturale i drejtohet tavolinës. Pra, nëse politika elektorale bazohet te fryma, politika koniunkturale bazohet te matematika. Nëse në politikën elektorale votuesi shikohet si subjekt politik apo si qytetar, në politikën koniunkturale votuesi shikohet si klient. Në këtë aspekt politika koniunkturale është produkt i...

Atyre që deshin ta shihnin pa Metën në krah në garën elektorale kundër Berishës, Rama ua ka plotësuar me kohë dëshirën – në 2009-ën dhe në 2011-ën. Në 2009-ën, Rama udhëhiqte një koalicion më të vogël se ai që kishte udhëhequr Nano në 2005-ën – partia 13-mijë votëshe e Xhuvelit kishte kaluar në qeverinë e Berishës. Dhe ç’ishte rezultati? Duke përdorur mesazhe obamiane si “T’i japim fund politikës së vjetër!” dhe “Përtej së Majtës e së Djathtës!”, Rama arriti ta çonte koalicionin e tij në nivelin e rreth 690 mijë votave, nga rreth 565 mijë vota që kishte patur në 2005. Pra një rritje prej 125 mijë votash, kur rritja totale kishte qenë vetëm 152 mijë vota. Kjo rrijte fenomenale votash nuk ishte e mjaftueshme për t’i dhënë fitoren Ramës, për shkak të përthyrjeve arithmetike të sistemit elektoral të sugjeruar nga Kastriot Islami, për shkak të zgjerimit mekanik të koalicionit të Berishës me parti të vogla të djathta e të majta, për shkak të letrave që kishin dërguar në kutitë e votimit...

Në bisedën që u zhvillua mes gazetarësh në studion e Zhejit, si dje një javë më parë, pata një karfosje me Pekën, gazetarin që jemi mësuar ta shohim si moderator në talk-shown e vet, por që kohët e fundit është shfaqur dhe si opinionist TV-je. Njerëzit e stafit të televizionit Neës 24 e kishin zbardhur një copë këtu e një copë atje bisedën e zhvilluar, dhe disa të përditshme e kishin publikuar të plotë këtë version gjysmak. Nuk është se lexuesit e gazetave kanë humbur ndonjë gjë të madhe (ishte thjesht një shkëmbim batutash pa ndonjë përmbajtje kushedi se çfarë), por mua ai versioni “përtac” më sillej dhe si version i belbët, ku frazat ishin të gjymtuara e të palidhura më njëra tjetrën, e ku mesazhet dilnin si mos më keq. Por nuk është ky nënvizimi që më intereson, sidoqë e kisha merak ta thoja. Më intereson diçka tjetër. Mes të tjerash, Peka më tha se “unë jam kritik me Berishën, ngaqë Berisha nuk ma var siç ua var kolegëve të mij”. Nuk pretendoj se citimin mes thonjëzave e kam...

Ashtu qoftë! Por druhem të jem i sigurtë dhe sidomos më trishton “shpallja e fitores” dhe nxjerrja në shitje e lëkurës së ariut pa e vrarë akoma. Edhe unë e përjashtoj qibrën, por nuk jam edhe për shpërfilljen totale të saj dhe as për “harrimin total” Situata të caktuara në politikë martojnë dy anë të pamartueshme dhe historia jep shëmbuj. Por këtë radhë, ky është një shëmbull original shqiptar. Uroj të ketë sukses edhe pse mendoja se me një votim-numrim normal, Opozita do ta mposhtëte Berishën ashtu tok me ortakun e tij. Pra nuk do të ish nevoja që ajo ta blinte fitoren me një kosto kaq të lartë. Fillimisht thirrjet që i bëheshin Metës, ishin më të kapërdishme edhe nga ata të ashtuquajturit moralistë puro. Meta ftohej që të linte qeverinë që të realizohej rënia e saj. Ajo duhet të binte ngaqë ish qeveria e gjahut të votave, e vjedhjeve të sigurta të tyre. Një qeveri teknike do siguronte një votim nga më normalët dhe transparentët të bërë ndonjëherë.  Meta erdhi por kjo nuk...

Përpara se të futem në analizën e ekuacionit elektoral që kam përmendur në titull, do të bëj një parantezë relativisht të gjatë, me shpresën se nuk do ta vras interesin e lexuesve që janë kuriozë ta lexojnë analizën (Ata që vendosin ta ndërpresin leximin këtu i mirëkuptoj – jeta sot është shumë intensive për të lexuar paranteza të gjata). Në shkrimet që kam publikuar në gazetat shqiptare gjatë këtyre 23 vjetëve, kam qenë dukshëm i prirur për të bërë analiza dhe jo për të dhënë opinione rreth zhvillimeve politiko-ekonomike të vendit. Kam një si bindje të brendshme se shkak për këtë gjë (por edhe për largimin tim nga politika aktive) është bërë një episod nga Kuvendi i Parë i PD-së, në shtatorin e largët të vitit 1991. Pasi Arben Demeti, i cili drejtonte seancën e Kuvendit ku po miratohej statuti i partisë, lexoi projekt-nenin që thoshte se kryetari i partisë do të zgjidhej nga Kuvendi për jo më shumë se 2 mandate 2-vjeçare, bëri një gabim. Ai nuk pyeti nëse dikush donte të propozonte...

Në një shkrim të mëparshëm në respublica.al (http://respublica.al/opinion/2012/6/28/berisha-apo-rama-kryeminister-cil...), kam argumentuar se shteti shqiptar, pavarësisht se kush e fiton pushtetin në qershor, do ta ketë të vështirë të bëjë ndërhyrje kundërciklike në ekonomi brenda një horizonti kohor afatmesëm (2-3 vjeçar), sepse do t’i duhet të përballet nga njëra anë me FMN-në, BB-në, OBT-në, BE-në etj., në lidhje me ndërhyrjet fiskale, dhe nga ana tjetër, me shumicën e konsumatorëve shqiptarë dhe kreditorët e huaj, në lidhje me ndërhyrjet monetare. Një alarm rreth rreziqeve afatmesme për ekonominë shqiptare e dha së fundi edhe Guvernatori i Bankës së Shqipërisë, i cili, në daljen e tij të fundit publike, paralajmëroi se “rreziqet kryesore që kërcënojnë stabilitetin ekonomik të vendit lidhen me rritjen ekonomike, pasi një sërë sinjalesh që vijnë nga sektori real dhe ai financiar tregojnë që tkurrja e bilanceve të konsumatorit dhe njëkohësisht ngadalësimi i investimeve të përdorura...

Iu përgjigja pozitivisht, pas asnjë hezitim, ftesës për të nënshkruar një peticion, me qëllim kundërshtimin e rishikimit të historisë nën mbikëqyrjen e autoriteteve shtetërore turke. Nuk e bëra këtë për ndonjë arsye të veçantë, siç mund të pandeh dikush, por thjesht desha që si një qytetar i këtij vendi, me aq sa kam në dorë, të kontribuoj që të mos ndryshohet historia e popullit, të cilit i takoj. Historinë po e ndërrojnë ata që munden, që e kanë forcën, por jo edhe argumentet. Në mënyrë të paskrupullt, sikur të jenë duke rrënuar një gjë të pavlerë, ata po vrasin të vërteta, po falsifikojnë një periudhë të tërë, vetëm për t’i bërë qejfin një shteti tjetër, trashëgimtar i një perandorie që na sundoi shekuj me radhë. Do të isha dakord që lëshime flagrante në histori të korrigjohen, por vetëm si rezultat i punës së përbashkët shkencore të historianëve, e jo sipas urdhrave dhe kuteve politike. Historia rishikohet dhe plotësohet vazhdimisht, sepse ngjarje e fakte historike mund të...

  Duhet reflektuar seriozisht mbi tendencën e një pjese të shoqërisë shqiptare për të kërkuar dënimin me vdekje sa herë përballet me krimin, e sidomos me krimin me dimension të rëndësishëm social, si krimi mbi të miturit. Duhet të na shqetësojë ky adresim i menjëhershëm i çështjes drejt istancës finale, dënimit kapital, duke anashkaluar sakaq shkaqet e krimit, përhapjen kapilare në shoqëri, nivelet e përhapjes, jetëgjatësinë në vite. E sidomos duhet të na shqetësojë qëndrimi i institucioneve shtetërore dhe politikat e masat e munguara në vite, të llojit edukues, social, e më tutje parandalues apo korrigjues të lindjes së krimit dhe të pasojave të tij. Është i pashmangshëm roli i shtetit dhe i strukturave të tij në (mos)realizimin e “kanunizimin” sociales. Ashtu siç është e pashmangshme përgjegjësia shtetërore për të gjitha politikat dhe ndërhyrjet e munguara për parandalimin dhe kontrollin e krimit. E të gjitha strukturave, duke filluar nga ato me natyrë sociale që kanë përparësi...

  Ndërsa shtohet presioni i ndërkombëtarëve për zgjedhje të lira e të ndershme, Berisha po përpiqet t’i shtrembërojë mesazhet e tyre për të vënë në shërbim të manipulimit që duket se po përgatit. Kështu ka ndodhur edhe me deklaratën më të fundit të ambasadorit amerikan, Aleksandër Arvizu, që i bëri thirrje Berishës të respektojë premtimin për zgjedhjet më të lira dhe më të ndershme në historinë e Shqipërisë. Mediat e Berishës e kthyen këtë deklaratë me kokëposhtë duke e bërë të tingëllojë thuajse e njëjtë, me thirrjet e mikes së vjetër të Berishës, eurodeputetes Doris Pack, që sapo ka ftuar palët të njohin rezultatin e zgjedhjeve. Qëllimi? Ta bëjnë edhe opozitën pjesë të fajësisë për rrënimin e zgjedhjeve që po organizon. Sipas një fabule të njohur për shqiptarët, pjesëmarrja e opozitës (e rojës) në paketën e fajësisë, jo vetëm do ta shfajësonte Berishën (atë që do vjedhë lopën) por edhe do minimizonte mundësitë e kundërshtimit të rezultatit të vjedhur. Kjo është taktika e...

Pas zgjedhjeve shqiptare të 2009-ës, John Zogby shkruajti një artikull në revistën Forbes, në të cilin sillte shembullin e sondazhit që bëri kompania e tij ditën e votimit ne Shqiperi, në bazë të të cilit, parashikoi 69 mandate për mazhorancën. Sipas Zogby-t, ky shembull tregonte se sondazhet mund të funksionojnë edhe në vende jodemokratike. I ngacmuar nga ai artikull, të cilin ma solli në vëmendje një diplomat amerikan në Tiranë, botova një kritikë ndaj sondazhit Zogby në anglisht në gazetën Tirana Times (http://www.tiranatimes.com/news.php?id=7324&cat=6 ). Meqë këto ditë ka patur debate për njëanëshmërinë e mundshme të kampionit të sondazhit të Fondacionit Sorors, po sjell për lexuesin shqiptar një përkthim të asaj kritike. ****** Sondazhet e opinionit në vendet ku demokracia nuk është ende e zhvilluar u shërbejnë politikëbërësve të vendeve të zhvilluara për të taruar politikat e tyre në lidhje me këto vende. Sidoqoftë, një gjë që ata duhet të kenë parasysh është se votuesit në...

Si lëndë mësimore “Shpifografia” po bëhet e nevojshme për t’u shtuar në kurrikulat universitare. Jo vetëm në degën e Gazetarisë, por edhe të Sociologjisë, Drejtësisë, Psikologjisë etj. Ndoshta edhe të Psikopatologjisë. E bën të nevojshme tanimë një realitet mediatik si yni, ku kultura e shpifjes është në lulëzim. Po shtoj në listën sipër edhe Fakultetet e Ekonomisë, të degëve Financë & Kontabilitet, duke qenë se të ushtruarit e Shpifografisë në realitetin mediatik shqiptar sponsorizohet, financohet, më shqip: paguhet duke e shndërruar në zanat fitimprurës.  Për të mos u marrë me emra të tjerë punëtorësh të kulturës, po lejohem të trajtoj një shembull vetjak, që them se ofron ndonjë argument më shumë për mëvetësimin tanimë të kësaj lënde të re.“Shqiptarët për pjatë të drekës kanë xhelozinë, kurse për pjatë të darkës zilinë”: këtë konstatim na ka mëveshur ai gazetari emërkeq anglez, që e kemi detraktuar fort për sa pati thënë për ne. Mirëpo, ta marrësh hollë, nuk mund të mos i...

Para se këtë shkrim të ma pranonin, në DITA, më thanë: E ke botuar një herë dikur në prag zgjedhjesh. – Po edhe tani prag zgjedhje është! – i thashë. – Shkrimi që këshillonte është i njëjti! – ia bënë ata. – Po edhe ai që këshillohet i njëjti është. Më mirë edhe një herë shkrimi, se edhe një herë Sali Berisha!- ia bëra unë   Zoti Kryeministër! Tashmë u bënë shumë fushata zgjedhore dhe ju, edhe i ngjirur, asnjëherë nuk keni mbetur pa u folur turmave që ju dëgjojnë. Ngjirja nuk është e bukur. Me lejën tuaj do të thosha – e shëmtuar! Ajo i bën të pakëndshme fjalët, edhe sikur ato t’ju a kishte shkruar Lasgushi. Por pas kaqë vitesh, i keni të gjitha arsyet ta ruani zërin. Ish kolegët tuaj, laringologët, kanë një listë me zanoret që godasin më shumë dhe dëmtojnë pejzat e fytit. Nga ato zanore, o-ja është në krye të listës. Ju e përdorni shumë: “ju sigurooooj, ju garantoooooj” – thoni sa herë merrni fjalën. Eliminoini gjithë ato o-ra, tok me fjalët që garantooojnë dhe sigurooojnë! Aq...

Disa të njohur të mitë më kanë pyetur, se pse nuk e kam thënë timen lidhur me ri-afrimin e Eduard Selamit në PD-në e sotme, pse nuk kam thënë diçka – kështu e shohin ata – mbi mikun tim, dhe mbi njeriun, të cilit i jam bërë krah në momentin, kur për pak e linçuan Berisha e berishianët, andej nga fillimi i vitit 1995. E vërteta është se nuk kam pasur as ngacmimin më të vogël për të shkruar diçka. Kam dashur të shkruaj, por nuk kam mundur. Kam lexuar ç’është thënë prej Selamit këto ditë, e ç’është thënë nga të tjerët për të, e prapë nuk më ka ardhur ai ngacmimi, pa të cilin nuk ia vlen, e ndoshta nuk është e mundur, të shkruash. Madje, kam pasur të kundërtën e cytjes për të shkruar. Nga brenda vetes “më ka ardhur” këto ditë apeli këmbëngulës për të mos shkruar. Një ngacmim të lehtë e mora vetëm pardje, teksa e pashë Selamin të lumtur si një fëmijë, mes udhëheqësve të PD-së e pranë udhëheqësit par excellence, e teksa mora vesh se paska thënë që “fitorja e PD-së është fitorja e Shqipërisë...